Pico de Gallo

Dit is een recept voor mesvaardigheid. Begin met de ui: snijd hem heel fijn (3-4 mm), doe hem in een kleine kom en spoel hem af met koud water om de rauwe beet te verminderen – knijp hem droog in keukenpapier. Ontpit de tomaten en halveer ze, schep de zaadjes eruit en gelatine met een lepel (dit voorkomt dat de salsa waterig wordt), en snijd het vruchtvlees in stukjes van 5-8 mm – niet te fijn, anders wordt de salsa papperig en niet te grof, anders blijft er geen chip over. Hak de jalapeño zo fijn mogelijk; begin met slechts de helft als u onzeker bent over het warmteniveau. Hak de koriander grof; hij zal macereren en zacht worden, dus je wilt niet dat hij tot niets wordt gehakt.

Combineer alle in blokjes gesneden groenten in een kom. Voeg de koriander, het limoensap en het zout toe. Vouw voorzichtig met een lepel – roer niet krachtig, anders vallen de tomaten uiteen. Proef onmiddellijk: de limoen moet assertief zijn en het zout moet alles naar voren laten springen. Niet te weinig zout; pico de gallo heeft meer zout nodig dan prettig aanvoelt als je het van een gewone lepel proeft, omdat het wordt geserveerd met ongezouten tortillachips of gewone maïs. Laat de pico 10 minuten staan ​​voordat je hem serveert, zodat het zout de tomatensappen eruit trekt en zich in de kom verzamelt, waardoor een natuurlijke, lichte pekel ontstaat.